Wybór stoczni Chantiers Navals Français w Caen budził wiele kontrowersji gdyż nie miała ona praktycznie żadnego doświadczenia w budowie tak skomplikowanych jednostek. Wybrane i zamówione dla Polski kontrtorpedowce reprezentowały francuski typ „Bourrasque” zmodyfikowany pod kątem wymagań polskiego kontrahenta. Umowa przewidywała dostarczenie okrętów po 27 i 39 miesiącach od dnia podpisania. Niestety wątpliwości co do profesjonalizmu, rzetelności i terminowości francuskiej stoczni znalazły potwierdzenie. Okręty weszły do służby, po usunięciu licznych usterek, w terminie niemal dwukrotnie przekraczającym umowny (1930/1932). Były jednak pierwszymi nowoczesnymi jednostkami, o niezaprzeczalnych walorach bojowych, na uzbrojeniu polskiej floty.